Nagranie testowe - coś niepokojącego dzieje się od 1:15 z działaniem pedału sustain. Także w końcowych kilkunastu sekundach dźwięczy jakiś nieprzyjemny rezonans - aż nagrałem ten sam utwór za pomocą VSL Synchron Concert D-274, dla porównania, że nie mam omamów słuchowych.
VST:
- Embertone Walker 1955 Room
- OEKSound Soothe 3
DAW:
- Fender Studio Pro 8
Słowa kluczowe (tagi)
Maurice Ravel, Une barque sur l'océan, embertone, walker 1955
Andante z "Italian Concerto" Bacha po raz trzeci, tym razem gra biblioteka innego producenta, żeby sprawdzić, na ile dziwne artefakty "rezonansowe" są cechą pliku MIDI (np. źle zaprogramowana praca pedałów), a na ile wynikają z biblioteki fortepianowej.
VST:
- VI LABS Modern D
- OEKSound Soothe 3
DAW:
- Fender Studio Pro 8
Słowa kluczowe (tagi)
Johann Sebastian Bach, Italian Concerto, BWV 971, II. Andante, vi labs, modern d
Test ujęcia binauralnego, do porównań z tym samym utworem nagranym ujęciem Wide. Słyszalne są dużo mniejsze dziwne "rezonanse", które w nagraniu Wide są dość natarczywe i - moim zdaniem - przeszkadzające.
VST:
- Embertone Walker 1955 Binaural
- OEKSound Soothe 3
DAW:
- Fender Studio Pro 8
Słowa kluczowe (tagi)
Johann Sebastian Bach, Italian Concerto, BWV 971, II. Andante, embertone, walker 1955, walker
Próba z ujęciem binauralnym Walkera 1955 od Embertone. Znów żadnych zewnętrznych pogłosów, domyślne nastawy producenta. Wszystko inne podkręcone do maksimum - warstwy dynamiczne, polifonia, round robin, sample.
VST:
- Embertone Walker 155 Binaural
- OEKSound Soothe 3
DAW:
- Fender Studio Pro 8
Słowa kluczowe (tagi)
Robert Schumann, Kreisleriana, Op. 16 I. Äußerst bewegt, embertone, walker 1955, walker
I jeszcze jeden test Walkera 1955, tym razem szerokie ujęcie mikrofonowe Wide, bez stosowania zewnętrznego pogłosu (wewnętrzny pogłos z domyślnymi wartościami). Włączone wszystkie próbki (także staccato), wszystkie ustawienia maksymalne (warstwy dynamiki, round robin, polifonia)
VST:
- Embertone Walker 1955 Wide
- OEKSound Soothe 3
DAW:
- Fender Studio Pro 8
Słowa kluczowe (tagi)
Johann Sebastian Bach, Italian Concerto, BWV 971, II. Andante, embertone, walker 1955, walker
I trzecia wersja pierwszej części dziesiątej sonaty Beethovena, tym razem zdecydowanie nie tak ciemna i ciężka jak z Ebony Concert Grand - gra Yamaha CFX, a konretnie jej wersja od Garritana
Na zasadzie kontrastu - ten sam utwór, który wyrenderowałem C. Bechsteinem Digital Grand, tym razem w mniej perfekcyjnej wersji od Imperfect Samples - Ebony Concert Grand Complete.
VST:
- Imperfect Samples Ebony Concert Grand Complete Player
Testowania C. Bechstein ciąg dalszy - jakoś nie mogę się oderwać od tej biblioteki, bo z jednej strony bardzo mi się podoba jej brzmienie, ale z drugiej - nie całe. Nagrywam więc kolejne utwory i testuję repertuar.
Próbka C. Bechstein Digital Grand w charakterystycznym, szybkim utworze Gottschalka, który do tej pory nagrywałem za po mocą Fazioli F308. Mimo zastosowania przesunięcia w stronę ciepłych tonów i zwiększenia parametru Mellow, nadal słychać "szklistość" wysokich tonów w głośniejszych fragmentach.
Chyba moje pierwsze opracowanie Roberta Schumanna. Utwór nagrany w celach porównawczych, by posłuchać różnic między samplowanym instrumentem od C. Bechstein a modelowanym Pianoteq 9 Pro, z ustawionym fortepianem Bechstein, zatwierdzonym przez C. Bechstein. Na pewno nie brzmią tak samo - pytanie, która wersja się komu bardziej podoba?
Johann Sebastian Bach, Prelude in G-sharp Minor, BWV 863
MAESTRO DATASET:
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Porównanie brzmienia samplowanego Bechsteina D282 (od samego producenta tych fortepianów, czyli firmy C. Bechstein) oraz modelowanego brzmienia z Modartt Pianoteq 9 Pro (zatwierdzonego i autoryzowanego przez C. Bechstein).
I jeszcze jedno nagranie Yamahy C7, ale tym razem modelowany egzemplarz z pakietu Pianoverse firmy IK Multimedia. Brzmi (zwłaszcza na początku utworu) zupełnie inaczej niż modele z Keyscape i Cinematic Studio. Ciekawe.
VST:
- IK Multimedia Pianoverse Grand Piano Y7 Natural
- LiquidSonics Seventh Heaven
- Three Body Technology SpecCraft
DAW:
- Fender Studio Pro 8
Słowa kluczowe (tagi)
Franz Schubert, Molto moderato e cantabile, Sonata in G major D894, Op. 78, ik multimedia, pianoverse, yamaha c7
Była już kiedyś Yamaha C7, z biblioteki Cinematic Studio Piano. Dlaczego zatem nie porównać jej z jedynym "realnym" fortepianem z Keyscape firmy Spectrasonics? Renderuję zatem ten sam plik i słuchajmy!
VST:
- Spectrasonics Keyscape LA Custom C7 Grand Piano
- LiquidSonics Seventh Heaven
- Three Body Technology SpecCraft
DAW:
- Fender Studio Pro 8
Słowa kluczowe (tagi)
Franz Schubert, Molto moderato e cantabile, Sonata in G major D894, Op. 78, spectrasonics, keyscape, yamaha c7, la custom c7
Johannes Brahms, Fantasien, Op. 116
MAESTRO DATASET:
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Przyznam, że jestem zauroczony brzmieniem 300 Grand od Production Voices. Naprawdę podoba mi się to brzmienie, mimo że nie jestem jakimś zakręconym fanem Yamahy CFX.
Franz Liszt, Transcendental Étude No. 10 in F minor, S.139: Allegro agitato molto
MAESTRO DATASET:
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Dalszy ciąg testów Hammersmitha Pro. Ciągle mam mieszane uczucia, bo z jednej strony są momenty, gdy brzmienie mi się bardzo podoba, ale czasem... bardzo nie. Tutaj próbka z Liszta, to chyba dobry repertuar dla tej biblioteki.
Kolejna Yamaha CFX - i muszę przyznać, że nie wiem, czy nie najlepsza z dotychczasowych. Na kanale są już dwa wykonania tej części sonaty Beethovena do celów porównawczych, wszystkie bez zewnętrznego pogłosu.
VST:
- Production Voices 300 Grand
- Three Body Technology SpecCraft
DAW:
- Fender Studio Pro 8
Słowa kluczowe (tagi)
yamaha cfx, cfx, yamaha, fortepian, piano, piano sonata, cfx concert grand, beethoven, production voices, 300 grand
Mily Balakirev, Islamey, Op. 18
MAESTRO DATASET:
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Utwór Bałakiriewa wydaje się być idealny dla Hammersmitha Pro, biblioteki bardzo precyzyjnej, nowoczesnej i "ostrej". Wrzucam, by móc porównać do nagrania z VI LABS Modern D.
Jeden z ostatnich Steinwayów w moim studiu, czyli Soniccouture Hammersmith Pro. Prosty, bezproblemowy, może trochę twardy, ale akurat do tej etiudy Chopina w sam raz.
VST:
- Soniccouture Hammersmith Pro, Close
- LiquidSonics Cinematic Rooms
- Three Body Technology SpecCraft
DAW:
- Fender Studio Pro 8
Słowa kluczowe (tagi)
chopin, etude, etiuda, steinway, steinway d, new york, hammersmith pro, soniccouture
Mily Balakirev, Islamey, Op. 18
MAESTRO DATASET:
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Bałakiriewa z pewnością jeszcze nie nagrywałem, a przecież to jeden z twórców i członków tzw. "Potężnej gromadki" (poza Bałakiriewem byli tam Musorgski, Rimski-Korsakow, Cui i Borodin). Był to przez długi czas "najtrudniejszy utwór fortepianowy" i ponoć Ravel skomponował "Scarbo" tylko po to, by stworzyć coś jeszcze trudniejszego. Jako nie-pianista się nie wypowiem i mam nadzieję, że to wykonanie jest przynajmniej w miarę poprawne.
Frédéric Chopin, Etude Op. 25, No. 11 in A minor "Winter Wind"
MAESTRO DATASET:
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Trzecie nagranie "Etiudy nr 11" Chopina, w celu porównania z Walkerem 1955 od Embertone. Tutaj już kompletnie odmienny instrument, bo Claire to (nieoficjalnie oczywiście) Fazioli F308