W sumie do wrzucenia tego pliku nakłoniła mnie nostalgia - bardzo lubiłem nagranie Laury Favre-Kahn tego utworu, więc kiedy natknąłem się na plik MIDI, nie potrafiłem się oprzeć. Plik jest zapisem gry prawdziwego pianisty, ale że brak jakichkolwiek metadanych, nie jestem w stanie nic więcej napisać.
VST:
- Vienna Symphonic Library Synchron Pianos Fazioli F308 Standard
Wolfgang Amadeus Mozart, Symphony No. 25, I. Allegro con brio, K. 183
Była część trzecia, jest i pierwsza 25. symfonii nastoletniego Mozarta :) W oryginalnej partyturze część ta jest o jakieś 30% dłuższa, ale przygotowałem wersję, którą gra się współcześnie, z usuniętymi niektórymi powtórzeniami - a i tak utwór wydaje się być nieco monotonny. No, ale skoro ma być cała symfonia, to cała.
Wolfgang Amadeus Mozart, Symphony No. 25, II. Andante, K. 183
I jak obiecałem, wrzucam ostatnią część, czyli akurat drugą, Andante. Powinno się ją wykonywać z tłumikami założonymi na instrumenty smyczkowe (con sordino), więc wybór był w zasadzie jeden (póki co): Berlin Con Sordino Strings. Oczywiście, jeśli dorobię się VSL Duality Strings Sordino, to i taka wersja się pojawi, chociaż nie wiem, czy tutaj, czy od razu na @GadesMusic
VST:
- Orchestral Tools Berlin Con Sordino Strings
- Vienna Symphonic Library Synchron Brass
- Spitfire Studio Woodwinds Professional
- LiquidSonics Cinematic Rooms
- Three Body Technology SpecCraft
Wolfgang Amadeus Mozart, Symphony No. 25, IV. Allegro, K. 183
Żeby było zupełnie nie po kolei, po części trzeciej i pierwszej czas na część czwartą, zaś druga będzie na końcu. Dlaczego tak? Bo pewnie będzie ona w dwóch wersjach, jeśli trafi do mnie VSL Synchron Duality Strings Sordino. Obecna wersja, która jeszcze trochę pracy wymaga, wykorzystuje Orchestral Tools Berlin Con Sordino Strings, bo oprócz Spitfire Chamber Strings to jedyne porządne smyczki z tłumieniem, jakie obecnie mam. Ale że całość symfonii jest nagrywana z wykorzystaniem Duality Strings, to postaram się też przygotować i taką wersję.
VST:
- Vienna Symphonic Library Synchron Duality Strings Virtuoso
- Vienna Symphonic Library Synchron Brass
- Spitfire Studio Woodwinds Professional
- LiquidSonics Cinematic Rooms
- Three Body Technology SpecCraft
Wolfgang Amadeus Mozart, Symphony No. 25, III. Menuetto, K. 183
Rozpocząłem prace nad 25. symfonią Mozarta i zasadniczo mam wszystkie cztery części na różnym etapie zaawansowania prac. Tak się złożyło, że część trzecia, czyli menuet, jest już w fazie "daje się słuchać", więc wrzucam - ale ciągle się zastanawiam nad pewnymi elementami, więc pewnie wersja ostateczna na @GadesMusic będzie zawierała jakieś zmiany.
Notabene, to pierwszy przypadek, gdy przygotowywanie utworów Mozarta autentycznie mnie znużyło - ta symfonia powstawała, gdy Mozart miał 17 lat i jeszcze stosował stare sposoby, dużo powtórzeń i swego rodzaju "gotowce", przez co całość jest nieco nudna, niestety...
Domenico Scarlatti, Sonata in B minor, K87
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset
https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Wersja sonaty Scarlattiego na klawikord Soniccouture. Tak - teoretycznie - brzmiał ten utwór w oryginale (mniej więcej, oczywiście). Dla porównania wrzuciłem też wersję graną na współczesnym fortepianie, więc można porównać, która estetyka przemawia do nas bardziej.
VST:
- Soniccouture "Zuckermann King of Sweden" Clavichord
- LiquidSonics Cinematic Rooms
- Three Body Technology SpecCraft
Domenico Scarlatti, Sonata in B minor, K87
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset
https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Na fali testów Soniccouture Clavichord natknąłem się na wskazówkę, że ta sonata Scarlattiego idealnie nadaje się do testowania klawikordów. Nagrałem ją, oczywiście, instrumentem od Soniccouture, ale postanowiłem sprawdzić, jak zabrzmi na fortepianie, bo pozbawiona jest typowych ozdobników i maniery utworów klawesynowych. I - moim zdaniem - na fortepianie sonata Scarlattiego brzmi zaskakująco współcześnie! A przy okazji możemy usłyszeć, jaki postęp przeszedł fortepian od tego pra-pra-praprzodka...
VST:
- Garritan CFX Concert Grand Contemporary Full
- LiquidSonics Cinematic Rooms
- Three Body Technology SpecCraft
Trzeci klawikord w kolekcji musi dołączyć do testów. Tradycyjnie już (rzec można) używam "Preludium C-dur" Eduardo Antonellego. Oryginał, grany przez autora na fizycznym instrumencie, dostępny jest tutaj, tam też w opisie znajdziecie link umożliwiający zakup nut, jeśli ktoś jest zainteresowany:
https://www.youtube.com/watch?v=GWOhzki9TGg
Strona kompozytora: https://www.eduardoantonello.com/
Profil YouTube: https://www.youtube.com/c/EarlyMusicinadifferentway
Zsamplowany przez Soniccouture klawikord to "Zuckermann King of Sweden model", zbudowany przez Kanadyjczyka, Victora Mio. Z tego, co wyczytałem tu i ówdzie, w latach osiemdziesiątych XX wieku amerykańska firma Zuckermann Harpsichords pomierzyła anonimowy klawikord, będący częścią kolekcji szwedzkiego króla. Następnie w sprzedaży pojawiły się zestawy do montażu i jeden z nich zmodyfikował Victor Mio, dodając m. in. nową rozetę i rzeźbiony mostek. Klawikordów firmy Zuckermann sprzedano około tysiąca sztuk, jednak ten Victora Mio jest swego rodzaju unikatem ze względu na wprowadzone przez konstruktora własne rozwiązania. Tak czy inaczej, nie jest to instrument zabytkowy z eopki, jak było w przypadku Sigal Spanish Clavichord.
VST:
- Soniccouture "Zuckermann King of Sweden" Clavichord
- FabFilter Pro-R 2
- Three Body Technology SpecCraft
Johann Sebastian Bach, Jesus bleibet meine Freude, BWV 147
Wczoraj wrzuciłem transkrypcję tego utworu na fortepian/klawesyn (w mojej wersji: klawesyn), zaś dzisiaj proponuję wersję zbliżoną do oryginalnej kantaty, czyli obój, fagot, kornet, smyczki i organy. No i chór. Organy i chór z biblioteki Orchestral Tools Tallinn, reszta od Vienna Symphonic Library.
VST:
- Orchestral Tools Tallinn
- Vienna Symphonic Library Synchron Elite Strings
- Vienna Symphonic Library Synchron Special Brass
- Vienna Symphonic Library Synchron Prime Woodwinds
- LiquidSonic Cinematic Rooms
- Three Body Technology SpecCraft
Johann Sebastian Bach, Jesus bleibet meine Freude, BWV 147
Podczas ostatnich prac porządkowych posłuchałem kilku utworów klawesynowych i zapragnąłem raz jeszcze przetestować CineHarpsichord, bo ta biblioteka pojawiła się tylko raz, a jednak potrafi zabrzmieć całkiem przyjemnie (jak na klawesyn).
To jednocześnie pierwsze nagranie wygenerowane nowym skryptem, z uwzględnieniem typu i producenta testowanej biblioteki.
Nagranie w stroju 440Hz
VST:
- CineSamples CineHarpsichord
- LiquidSonics Cinematic Rooms
- Three Body Technology SpecCraft
Franz Liszt - Transcendental Etude No. 9 in A-flat major, S. 139 "Ricordanza"
Liszt ma doprawdy "odjechane" kompozycje - czyste szaleństwo na klawiaturze. Trochę rozumiem obiekcje Chopina co do muzyki Liszta, ale akurat ta wersja "Ricordanzy" jest już nieco uładzona i nie tak przesadnie wirtuozowska, co oryginał z wczesnej młodości. Ale mniejsza o to - chodzi o przetestowanie kolejnej inkarnacji fortepianu Bösendorfer 280VC!
VST:
- IK Multimedia Pianoverse Black Diamond B280 (Bösendorfer 280VC)
Taka ciekawostka - postanowiłem napisać własny cover utworu pochodzącego niby z "Mieczy Valdgira" na "małe" Atari, ale który tak naprawdę został wcześniej napisany przez Barry'ego Leitcha na potrzeby gry "Hero Quest". Zapożyczenia czy wręcz zżynki były w tamtym czasie (wczesne lata dziewięćdziesiąte, ale i wcześniej) czymś na porządku dziennym, momentami trudno się było zorientować, kto z czego "pożyczał" sobie pomysły.
Tak czy owak, tutaj można sobie posłuchać oryginału z gry:
https://www.youtube.com/watch?v=uh1K-Y4hF00
VST:
- Spitfire Chamber Strings
- Orchestral Tools Berlin Orchestra
- LiquidSonics Seventh Heaven
- Three Body Technology SpecCraft
Fanny Hensel
Mélodie No. 2, Six Mélodies pour le Piano, Op. 4
Saarland Music Data (SMD) by Saarland Music Data (SMD) is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Unported License.
Fanny Hensel była siostrą Feliksa Mendelssohna, ponoć niemniej utalentowaną od brata, za to zdecydowanie mniej znaną - taki był wówczas los kobiet, które nie mogły liczyć na szeroką, komercyjną karierę. Dopiero pod koniec swojego krótkiego życia mogła publikować kompozycje pod własnym nazwiskiem - dajmy jej zatem szansę i posłuchajmy, bo utwór naprawdę zgrabny i po prostu ładny.
VST:
- Vienna Symphonic Library Synchron Bösendorfer Imperial Standard
George Frideric Handel
Fugue No. 3 in B-flat Major, HWV 607
Stosunkowo mało mam nagrań utworów Georga Friedricha Händla, czy też George'a Friderica Handla, jak się powinno już pisać w przypadku fug z cyklu "Six Fugues or Voluntarys for the Organ or Harpsichord", bo Handel był już wówczas de facto Anglikiem. Osobiście preferuję utwory Bacha, zwłaszcza organowe, ale nie sposób odmówić Handlowi dokonań na polu tego rodzaju muzyki.
Tym razem postanowiłem zrezygnować z moich ulubionych organów VSL Great Rieger Organ na rzecz Royal Albert Hall Organ od Enigma Recordings. Nie są one aż tak elastyczne (bardzo szkoda!), ale przy odpowiednio dobranym utworze można trafić na układ rejestrów, który pasuje.
VST:
- Enigma Recordings Royal Albert Hall Organ
- FabFilter Pro-Q4
- LiquidSonics Cinematic Rooms
- Three Body Technology SpecCraft
Victor Ewald, Brass Quintet No. 1 in B flat minor, Op. 5
Przeglądałem ostatnio playlistę z rzeczami "w produkcji" i wpadł mi w oko ten utwór. Teoretycznie nie miałem go kończyć, ale stwierdziłem, że jednak to zrobię, bo to coś zupełnie innego, niż robiłem ostatnio (czy w ogóle - bo chyba poza tym kwintetem nie mam utworu granego w całości przez zespół dęty blaszany). No to teraz mam.
Wykorzystałem Synchron Brass, a może nawet przede wszystkim Synchron Special Brass, bo zamiast stosować współczesną instrumentację, postawiłem na kornet, skrzydłówkę, waltornię, eufonium i tubę (obecnie stosuje się zwykle dwie trąbki, waltornię, puzon i tubę). Więc to taki dodatkowy eksperyment, a dodatkowo postanowiłem nie stosować zewnętrznego pogłosu, więc jest tylko to, co VSL zarejestrowało w studiu Synchron Stage.
Felix Mendelssohn Bartholdy, Hochzeitsmarsch, Ein Sommernachtstraum, Op. 61
Wiem, wiem, ten utwór jest zbyt popularny, by wrzucać jeszcze jedno jego wykonanie. Ale w sumie - dlaczego miałbym nie spróbować? Pierwsza wersja powstała przy wykorzystaniu organów Molzera, ale nie byłem zadowolony, więc przerzuciłem się na Great Rieger Organ - one nigdy nie zawodzą. Wyjatkowo, w ramach trwajacych testów Cinematic Rooms, wyłączyłem wbudowany pogłos i skorzystałem z zewnętrznego.
VST:
- Vienna Symphonic Library Great Rieger Organ
- FabFilter Pro-Q 4
- LiquidSonics Cinematic Rooms
- Three Body Technology SpecCraft
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset
https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Nagranie porównawcze między Cinematic Studio Piano a IK Multimedia Pianoverse - porównywany model to Yamaha C7. Tym razem postanowiłem zastosować wspólny, zewnętrzny pogłos.
VST:
- Cinematic Studio Piano Yamaha C7
- FabFilter Pro-Q 4
- LiquidSonics Cinematic Rooms
- Three Body Technology SpecCraft
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset
https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Nagranie porównawcze między Cinematic Studio Piano a IK Multimedia Pianoverse - porównywany model to Yamaha C7. Tym razem postanowiłem zastosować wspólny, zewnętrzny pogłos.
VST:
- IK Multimedia Gran Piano Y7 Natural (Yamaha C7)
- FabFilter Pro-Q 4
- LiquidSonics Cinematic Rooms
- Three Body Technology SpecCraft
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset
https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Nagranie porównawcze między Vienna Symphonic Library Synchron Pianos a IK Multimedia Pianoverse - porównywane modele to odpowiednio Fazioli F308 i F278. Rzecz jasna, to różne modele, ale byłem ciekaw, jak się one między sobą różnią, nawet jeśli pochodzą od innych producentów.
Tym razem postanowiłem zastosować wspólny, zewnętrzny pogłos.
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset
https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Nagranie porównawcze między Vienna Symphonic Library Synchron Pianos a IK Multimedia Pianoverse - porównywane modele to odpowiednio Fazioli F308 i F278. Rzecz jasna, to różne modele, ale byłem ciekaw, jak się one między sobą różnią, nawet jeśli pochodzą od innych producentów.
Tym razem postanowiłem zastosować wspólny, zewnętrzny pogłos.
VST:
- IK Multimedia Gran Concerto 278 Classical Gran Concerto (Fazioli F278)
- FabFilter Pro-Q 4
- LiquidSonics Cinematic Rooms
- Three Body Technology SpecCraft
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset
https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Nagranie porównawcze między Modartt Pianoteq 9 Pro a IK Multimedia Pianoverse - porównywane modele to Bösendorfer 280VC. Tym razem postanowiłem zastosować wspólny, zewnętrzny pogłos.
VST:
- IK Multimedia Black Diamond B280 Classical (Bösendorfer 280VC)
- FabFilter Pro-Q 4
- LiquidSonics Cinematic Rooms
- Three Body Technology SpecCraft
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset
https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Nagranie porównawcze między Modartt Pianoteq 9 Pro a IK Multimedia Pianoverse - porównywane modele to Bösendorfer 280VC. Tym razem postanowiłem zastosować wspólny, zewnętrzny pogłos.
VST:
- Modartt Pianoteq 9 Pro Bösendorfer 280VC Classical Recording
- FabFilter Pro-Q 4
- LiquidSonics Cinematic Rooms
- Three Body Technology SpecCraft
Alexander Scriabin, Prélude et Nocturne pour la main gauche, op. 9
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset
https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Druga część porównania modelowanego fortepianu NY Steinway D od Modartt (Pianoteq) z modelem od IK Multimedia Pianoverse. W tej części można posłuchać domyślnej konfiguracji Classical Concert Grand modelu NY Grand S274.
Podkreślę dodatkowo, że w obu przypadkach (i dla IK Multimedia, i dla Modartt) nie było żadnego dodatkowego pogłosu.
VST:
- IK Multimedia Pianoverse NY Grand S274 Classical Concert Grand
Alexander Scriabin, Prélude et Nocturne pour la main gauche, op. 9
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset
https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Pierwsza część porównania modelowanego fortepianu NY Steinway D od Modartt (Pianoteq) z modelem od IK Multimedia Pianoverse. W tej części można posłuchać domyślnej konfiguracji Classical Recording Pianoteq NY Steinway D. Utwór Scriabina wybrałem ze względu na duże wahania dynamiki i poruszanie się po całym skraju zakresu dźwięków.
VST:
- Modartt Pianoteq 9 Pro NY Steinway D Classical Recording
Richard Wagner, Der Ritt der Walküren ("Cwałowanie walkirii" lub, jak kto woli, "Ride of the Valkyries"), WWV 86B)
Przegląd utworów "w opracowywaniu" ujawnił, że zapomniałem także o "Cwałowaniu Walkirii" Wagnera. Początkowo wprawdzie miał to być test Cinematic Studio Brass, ale ostatecznie postawiłem na Vienna Symphonic Library Synchron Brass i Duality Strings, więc można sobie porównać brzmienie ostateczne z tym początkowym.
Jak znam życie, przed wrzuceniem ostatecznej wersji na główny kanał jeszcze zmieni się to i owo, ale ostatecznie utwór jest mniej więcej skończony :)
Georg Philipp Telemann, Concerto I (en si mineur) pour le Clavecin: I. Allegro, TWV 33:a1, based on Christian Köppen version II
Parę dni temu wrzuciłem nagranie Koncertu I Telemanna, opracowanego na podstawie aranżacji Christiana Köppena:
https://www.youtube.com/watch?v=LcQdSXTWW0I
Christian odezwał się w komentarzu i między innymi wskazał nową wersję tegoż koncertu, z linią oboju i lekkim przearanżowaniem całości. Postanowiłem podjąć wyzwanie i po raz drugi przygotowałem mock-up. Bazuje on na nowym pliki MIDI i jest zrobiony kompletnie od zera, więc między wersją 1 i 2 są spore różnice, mimo użycia tych samych bibliotek.
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset
https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Scherzo nr 4 wyrenderowane dla porównania z Fazioli od Imperfect Samples. Podobnie jak tam, także tutaj gra sama biblioteka, bez zewnętrznego pogłosu, ale wybrany ulubiony preset Intimate zawiera wbudowany pogłos, którego nie wyłączyłem, więc ogólnie nagrania słucha się nieco przyjemniej niż bardzo suchej konkurencji.
Gdyby ktoś pytał, dlaczego do porównania wybrałem tak długi utwór, to przede wszystkim dlatego, że jest on bardzo zróżnicowany, więc można posłuchać i perlistych arpeggio, i mocnych uderzeń basowych. A poza tym - bardzo lubię to scherzo, więc dlaczego nie?
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset
https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Mam już od jakiegoś czasu wirtualny fortepian Fazioli, a mianowicie VSL Fazioli 308 Essentials. Początkowo nie byłem z niego zadowolony, ale po opanowaniu podstaw Synchron Piano Playera ten "maluch" daje radę - postanowiłem go zatem skonfrontować z jednym z obecnych na rynku od dłuższego czasu modelem Fazioli. Producentem jest Imperfect Samples, a sam instrument obecnie nazywa się Ebony Concert Grand (mam wersję Complete). Prawdopodobnie firma Fazioli zgłosiła obiekcje co do wykorzystania swojej nazwy, bo oryginalnie nazwa brzmiała: Fazioli Concert Grand (i to jest zachowne w strukturze plików).
Ebony Concert Grand jest bardzo mało konfigurowalny i praktycznie pozbawiony jakiegokolwiek pogłosu - zastosowałem konfigurację Room, najbardziej "przestrzenną" z dostępnych, a i tak moim zdaniem należałoby jakiś dodatkowy pogłos zastosować. Istnieje jeszcze wersja Extreme Ebony z dodatkowymi ujęciami mikrofonowymi, ale prawie 170GB na fortepian to już przesada, a dodatkowo nie podoba mi się bardzo model sprzedażowy Imperfect Samples, więc pozostanę przy Complete.
Ta wersja jest surowa, czyli gra sama biblioteka, bez pogłosu zewnętrznego.
VST:
- Imperfect Samples Ebony Concert Grand Complete, Room
Edvard Grieg, Fra Holbergs tid. Suite i gammel stil, Prelude, Op. 40
Nie wiem, z czego to wynika, ale jest coś w muzyce Griega, co mnie przyciąga. O istnieniu "Suity Holbergowskiej" do niedawna w ogóle nie miałem pojacia, ale wystarczyło mi kilka taktów preludium do niej i wiedziałem, że prędzej czy później je nagram. Jest jeszcze parę rzeczy do naprostowania przed finalną premierą na głównym kanale, ale jak zwykle muszę najpierw posłuchać nagrania w różnych warunkach, więc na GadesTester trafia wersja "prawie gotowa" :)
Co do wyboru biblioteki - miałem dużą pokusę, by użyć Spitfire Chamber Strings i nie wiem, czy finalna wersja nie będzie nagrana właśnie tak, bo znów mam wrażenie, że Elite Strings jest zbyt ugładzona i mało "drapieżna", a tutaj akurat by się przydało trochę "zgrzytnąć" od czasu do czasu.