Zainstalowałem nową wersję playera Ivory 3, postanowiłem więc przetestować, jak współdziała ona z Fender Studio Pro. Przy okazji mogłem przetestować działanie biblioteki Italian Grand, przeznaczonej dla Ivory II - Ivory 3 jest jednak na tyle zgodne, że daje radę odtwarzać też starsze wersje.
I na koniec, do porównania dołącza Yamaha C7 z pakietu Spectrasonics Keyscape. Czy da radę wytrzymać porównanie z Impact Soundworks Pearl Concert Grand i Cinematic Studio Piano?
VST:
- Spectrasonics Keyscape LA Custom C7 Grand Piano
Fortepianów Yamaha C7 nie mam może jakoś specjalnie dużo i do tej pory najładniej brzmiał mi ten z pakietu Spectrasonics Keyscape. W związku z przybyciem nowego modelu od Impact Soundworks, postanowiłem porównać wszystkie trzy C7.
Test szybkich, dynamicznych pasaży, jak to u Liszta. Tym razem w szranki stają Fazioli F308 od VSL, C. Bechstein Digital Grand oraz Soniccouture Hammersmith Pro.
I jeszcze jeden test fortepianu C. Bechstein Digital Grand D282, tym razem będący połączeniem przyjemnego z pożytecznym, bo jest to także przypomnienie ścieżki dźwiękowej z gry na małe ATARI, "Mouse Trap". Taka sobie ciekawostka :)
Mało jest na moim kanale nagrań z "Noire Pure" i w sumie jest to pewne niedopatrzenie, bo ta wirtualna Yamaha CFX brzmi całkiem przyjemnie. Tutaj w "Preludium D-Dur" Rachmaninowa, z zewnętrznym pogłosem, w starciu z "300 Grand" od Production Voices.
Kolejne porównanie "300 Grand" z inną wirtualną Yamahą CFX, tym razem w postaci Native Instruments Noire Pure. Tym razem materiał raczej delikatny, czyli "Preludium D-Dur" Rachmaninowa, zastosowałem zewnętrzny pogłos Cinematic Rooms.
Korespondencyjny pojedynek mięcy 300 Grand a C. Bechstein Digital Grand - tutaj słuchamy Yamahy CFX w repertuarze Mozarta. Pogłos zewnętrzny z Cinematic Rooms Professional.
Wracamy na chwilę do klasyki, czyli Pan Mozart i druga część sonaty fortepianowej F-Dur. Instrument to C. Bechstein Digital Grand z towarzyszeniem pogłosu Cinematic Rooms Professional.
Nagranie testowe - coś niepokojącego dzieje się od 1:15 z działaniem pedału sustain. Także w końcowych kilkunastu sekundach dźwięczy jakiś nieprzyjemny rezonans - aż nagrałem ten sam utwór za pomocą VSL Synchron Concert D-274, dla porównania, że nie mam omamów słuchowych.
VST:
- Embertone Walker 1955 Room
- OEKSound Soothe 3
DAW:
- Fender Studio Pro 8
Słowa kluczowe (tagi)
Maurice Ravel, Une barque sur l'océan, embertone, walker 1955
Andante z "Italian Concerto" Bacha po raz trzeci, tym razem gra biblioteka innego producenta, żeby sprawdzić, na ile dziwne artefakty "rezonansowe" są cechą pliku MIDI (np. źle zaprogramowana praca pedałów), a na ile wynikają z biblioteki fortepianowej.
VST:
- VI LABS Modern D
- OEKSound Soothe 3
DAW:
- Fender Studio Pro 8
Słowa kluczowe (tagi)
Johann Sebastian Bach, Italian Concerto, BWV 971, II. Andante, vi labs, modern d
Test ujęcia binauralnego, do porównań z tym samym utworem nagranym ujęciem Wide. Słyszalne są dużo mniejsze dziwne "rezonanse", które w nagraniu Wide są dość natarczywe i - moim zdaniem - przeszkadzające.
VST:
- Embertone Walker 1955 Binaural
- OEKSound Soothe 3
DAW:
- Fender Studio Pro 8
Słowa kluczowe (tagi)
Johann Sebastian Bach, Italian Concerto, BWV 971, II. Andante, embertone, walker 1955, walker
Próba z ujęciem binauralnym Walkera 1955 od Embertone. Znów żadnych zewnętrznych pogłosów, domyślne nastawy producenta. Wszystko inne podkręcone do maksimum - warstwy dynamiczne, polifonia, round robin, sample.
VST:
- Embertone Walker 155 Binaural
- OEKSound Soothe 3
DAW:
- Fender Studio Pro 8
Słowa kluczowe (tagi)
Robert Schumann, Kreisleriana, Op. 16 I. Äußerst bewegt, embertone, walker 1955, walker
I jeszcze jeden test Walkera 1955, tym razem szerokie ujęcie mikrofonowe Wide, bez stosowania zewnętrznego pogłosu (wewnętrzny pogłos z domyślnymi wartościami). Włączone wszystkie próbki (także staccato), wszystkie ustawienia maksymalne (warstwy dynamiki, round robin, polifonia)
VST:
- Embertone Walker 1955 Wide
- OEKSound Soothe 3
DAW:
- Fender Studio Pro 8
Słowa kluczowe (tagi)
Johann Sebastian Bach, Italian Concerto, BWV 971, II. Andante, embertone, walker 1955, walker
I trzecia wersja pierwszej części dziesiątej sonaty Beethovena, tym razem zdecydowanie nie tak ciemna i ciężka jak z Ebony Concert Grand - gra Yamaha CFX, a konretnie jej wersja od Garritana
Na zasadzie kontrastu - ten sam utwór, który wyrenderowałem C. Bechsteinem Digital Grand, tym razem w mniej perfekcyjnej wersji od Imperfect Samples - Ebony Concert Grand Complete.
VST:
- Imperfect Samples Ebony Concert Grand Complete Player
Testowania C. Bechstein ciąg dalszy - jakoś nie mogę się oderwać od tej biblioteki, bo z jednej strony bardzo mi się podoba jej brzmienie, ale z drugiej - nie całe. Nagrywam więc kolejne utwory i testuję repertuar.
Próbka C. Bechstein Digital Grand w charakterystycznym, szybkim utworze Gottschalka, który do tej pory nagrywałem za po mocą Fazioli F308. Mimo zastosowania przesunięcia w stronę ciepłych tonów i zwiększenia parametru Mellow, nadal słychać "szklistość" wysokich tonów w głośniejszych fragmentach.
VST:
- C. Bechstein Digital Grand
DAW:
- Fender Studio Pro 8
Słowa kluczowe (tagi)
Louis Moreau Gottschalk, Tournament Galop, c. bechstein, bechstein
Chyba moje pierwsze opracowanie Roberta Schumanna. Utwór nagrany w celach porównawczych, by posłuchać różnic między samplowanym instrumentem od C. Bechstein a modelowanym Pianoteq 9 Pro, z ustawionym fortepianem Bechstein, zatwierdzonym przez C. Bechstein. Na pewno nie brzmią tak samo - pytanie, która wersja się komu bardziej podoba?
Johann Sebastian Bach, Prelude in G-sharp Minor, BWV 863
MAESTRO DATASET:
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Porównanie brzmienia samplowanego Bechsteina D282 (od samego producenta tych fortepianów, czyli firmy C. Bechstein) oraz modelowanego brzmienia z Modartt Pianoteq 9 Pro (zatwierdzonego i autoryzowanego przez C. Bechstein).
I jeszcze jedno nagranie Yamahy C7, ale tym razem modelowany egzemplarz z pakietu Pianoverse firmy IK Multimedia. Brzmi (zwłaszcza na początku utworu) zupełnie inaczej niż modele z Keyscape i Cinematic Studio. Ciekawe.
VST:
- IK Multimedia Pianoverse Grand Piano Y7 Natural
- LiquidSonics Seventh Heaven
- Three Body Technology SpecCraft
DAW:
- Fender Studio Pro 8
Słowa kluczowe (tagi)
Franz Schubert, Molto moderato e cantabile, Sonata in G major D894, Op. 78, ik multimedia, pianoverse, yamaha c7
Była już kiedyś Yamaha C7, z biblioteki Cinematic Studio Piano. Dlaczego zatem nie porównać jej z jedynym "realnym" fortepianem z Keyscape firmy Spectrasonics? Renderuję zatem ten sam plik i słuchajmy!
VST:
- Spectrasonics Keyscape LA Custom C7 Grand Piano
- LiquidSonics Seventh Heaven
- Three Body Technology SpecCraft
DAW:
- Fender Studio Pro 8
Słowa kluczowe (tagi)
Franz Schubert, Molto moderato e cantabile, Sonata in G major D894, Op. 78, spectrasonics, keyscape, yamaha c7, la custom c7
Johannes Brahms, Fantasien, Op. 116
MAESTRO DATASET:
Licencja: MAESTRO Dataset — Creative Commons BY-NC-SA 4.0
Plik MIDI pobrany z bazy utworów fortepianowych MAESTRO Dataset https://magenta.withgoogle.com/datasets/maestro
Przyznam, że jestem zauroczony brzmieniem 300 Grand od Production Voices. Naprawdę podoba mi się to brzmienie, mimo że nie jestem jakimś zakręconym fanem Yamahy CFX.